Święta

grinch-star

 

Wesołych Świąt oraz szczęśliwego nowego roku – wszystkim naszym czytelnikom – życzy redakcja DXRADIO.PL

Hytera PD365 – pierwsze wrażenia

Hytera PD-365

Dziś w moje ręce trafił fabrycznie nowy radiotelefon Hytera PD365, pozwalający na pracę analogową jak i cyfrową (standard DMR) w paśmie UHF.

Produkowane są dwie wersje tego przenośnego urządzenia – obsługujące zakres od 400 do 440MHz oraz od 430MHz do 470MHz. Ja zakupiłem wersję drugą.

Wygląd, obudowa, ergonomia.

W zestawie otrzymałem ładowarkę USB, baterię litowo-jonową (2000mAh), klips do paska, instrukcję obsługi oraz pasek na rękę.

Radiotelefon wykonany jest z czarnego, solidnego, dobrze spasowanego plastiku. Podczas korzystania z przycisków nie trzeszczy jak inne chińskie radio przeznaczone do pracy w systemie DMR – KYD DM880. Jakość wykonania porównałbym do amatorskich ręczniaków wyższej klasy.
Na lewym boku urządzenia producent umieścił dwa przyciski. Jeden – standardowo – PTT, a drugi programowalny.
Programowalne są także przednie przyciski P1, P2, P3. Osobiście zaprogramowałem sobie pod bocznym regulację mocy, pod P1 blokadę klawiatury, pod drugim przełączanie stref a pod trzecim skaner.
Na prawej ściance urządzenia znajdziemy gniazdo służące do podłączenia mikrofono-słuchawki oraz port micro-USB służący do programowania i ładowania radiotelefonu.
Wróćmy do panelu przedniego – na czubku radiotelefonu znajduje się zespolona antena, która sprawuje się całkiem dobrze (o tym później). Poniżej znajdziemy głośnik (bardzo przyjemny dla ucha) i mikrofon.
Pod osprzętem audio umiejscowiono niewielki, ale czytelny wyświetlacz podświetlany na kolor biały, z delikatną nutką niebieskiego.
Z tyłu urządzenia producent umieścił akumulator litowo-jonowy o pojemności 2000mAh, do zestawu dołączony został klips, który bardzo łatwo przyczepić i odczepić od tylnej ścianki.

Hytera PD-365

 

Funkcjonalność oprogramowania

Jak przystało na radio zaliczające się do grupy profesjonalnych radiotelefonów, Hytera jest programowalna całkowicie z komputera.
Dołączone (za dodatkową opłatą) oprogramowanie bez problemu komunikuje się z transceiverem i bez problemu działa na 64-bitowym Windowsie 7.

Co możemy zaprogramować?
Pomijając stadardowe parametry takie jak: częstotliwości i nazwy kanałów, możemy zaprogramować min. skaner, czas automatycznej blokady klawiatury, funkcjonalność przycisków, parametry podświetlenia i głośności i wiele, wiele więcej..

PD-365 Software

 

Tryb analogowy

Natychmiast po otrzymaniu radiotelefonu zaprogramowałem szybko dwa przemienniki analogowe – lokalny SR5WU (Ursynowski) i znajdujący się od niedawno na kominie niedoszłej EC PRUSZKÓW II  - SR5WP.
Jakież było moje zdziwienie, gdy za pierwszym razem udało mi się otworzyć SR5WU. Niestety modulacja nie była czytelna – fabryczne trzy waty (można zmniejszyc moc na 1,5W) niestety nie poradziły sobie ze zróżnicowaną zabudową, pagórami i Lasem Kabackim, które dzielą mnie od przemiennika. Po wyjściu na dwór udało mi się otrzymać raport na 3.
Na specjalne wyróżnienie zasługuje z całą pewnością część odbiorcza Hytery. Czułość (przy standardowej, wbudowanej antenie – nie da się niestety podłączyć innej) jest rewelacyjna. Słaby u mnie przemiennik SR5WU odbierałem  dobrze i zrozumiale, natomiast profesjonalna Motorola GP1200 jest przy PD365..  Głucha.
Modulację PD365 na przemienniku SR5WP kolega, z którym robiłem łączność określił jako “miękką jak oczy”…
Jest głośna i wyraźna, ale przyjemna dla ucha.

hyt2

Tryb DMR

Wkrótce – jak przemiennik DMR znowu zagości do stolicy :)

Podsumowanie.

Jak wyżej.

 

Zapraszamy do komentowania artykułu na naszym forum. Rejestracja niewymagana.

Radio z kraju Ukochanego Przywódcy

Czy to możliwe, aby Kim Jong Un wpadł do Ciebie na obiad?
Niekoniecznie.
Jednakże podczas zajadania się pysznym domowym rosołkiem może on towarzyszyć Ci za pośrednictwem radia.
W Korei Północnej istnieją trzy stacje radiowe nadawane na falach krótkich. Pierwszą, najbardziej znaną jest Voice of Korea (Głos Korei, dawniej Radio Pyongyang).
Rozgłośnia nadaje program dla zagranicy w językach: koreańskim, chińskim, hiszpańskim, niemieckim, angielskim, rosyjskim, japońskim i arabskim.
Pierwsza oficjalna audycja nadana została 14 października 1945 roku – w eter puszczone zostało przemówienie Kim Il Sunga (Kim Ir Sena).
Rozgłośnia nadaje swój program także z terenów Korei na falach średnich (nadajniki w Polsce nieodbieralne) oraz na satelicie Thaicom.
W ramach ciekawostki warto dodać, że rozgłośnia kiedyś nadawała na częstotliwościach najsłynniejszej numerycznej stacji – Lincolnshire Poacher.

Program rozpoczyna się od nadania charakterystycznego “interval signal” przerywanego zapowiedzią “This is Voice of Korea”. Następnie odtwarzany jest hymn DPRK, Pieśń Generała Kim Il Sunga oraz Pieśń Generała Kim Jong Ila.
Na program składają się wiadomości przygotowane przez Korean Central News Agency (Centralna Agencja Prasowa Korei) oraz audycje tematyczne np. o osiągnięciach ukochanego przywódcy ;)

Nadajnik z którego nadawane są audycje dla Europy zlokalizowany jest prawdopodobnie w okolicy miasta Kujang, a jego przypuszczalna moc to 200kW. Owy obiekt nadawczy można podziwiać na Google Earth – widać cienie prawdopodobnych masztów nadawczych. http://goo.gl/maps/jBrq5

Poniżej zamieszczam – pobrany ze strony northkoreatech.org harmonogram nadawania audycji w języku angielskim.
Godziny podane są w czasie GMT (dodajemy 1 godzinę i mamy czas Środkowoeuropejski).

English
0400 on 7220, 9445, 9730 to Northeast Asia
0400 on 11735, 13760, 15180 to Central & South America
0500 on 13650, 15105 to Southeast Asia
0600 on 7220, 9445, 9730 to Northeast Asia
1000 on 6170, 9435 to Central & South America
1000 on 6185, 9850 to Southeast Asia
1300 9435, 11710 to North America
1300 on 7570, 12015 to Western Europe
1500 on 9435, 11710 to North America
1500 on 7570, 12015 to Western Europe
1600 on 9890, 11645 to Near & Middle East; North Africa
1800 on 7570, 12015 to Western Europe
1900 on 7210, 11910 to Southern Africa
1900 on 9875, 11635 to Near & Middle East; North Africa
2100 on 7570, 12015 to Western Europe

Korean Central Broadcasting Station

Drugą stacją jest KCBS (Centralna Koreańska Stacja Nadawcza). Jest to główna rozgłośnia radiowa skierowana dla obywateli DPRK. Nadaje ona lokalnie na zakresie UKF (min. w Kaesong i Pyongyangu), na falach średnich we wszystkich większych miastach oraz na szczęście dla nas na falach krótkich.
Jedyną częstotliwością na której odbieram KCBS jest 9665kHz – prawdopodobnie nadajnik zlokalizowany jest w Pyongyangu.
Niestety ciężko mi opisać program, gdyż nie znam języka koreańskiego – zatwierdzam jedynie, że nadawane jest dużo muzyki, głównie w wykonaniu orkiestry “The Pochonbo Electronic Ensemble”.

Trzecia rozgłośnia to Pyongyang Broadcasting Station.
O tej rozgłośni jest stosunkowo mało informacji, wiadomo jedynie, że nadaje program w języku koreańskim a skierowana jest dla krajów ościennych (np. Korei Południowej). Częstotliwość na której jest odbierana w Polsce to 6400kHz.

 

Z dedykacją dla R.K.Z.

SR7TM – Nowy przemiennik

Z przyjemnością donosimy, że w Tomaszowie Mazowieckim uruchomiony został nowy przemiennik amatorski pracujący w paśmie 70cm – SR7TM.

Informacje o przemienniku pozyskane z jego Facebookowej strony na której znajdziemy też zdjęcia z prac montażowych :

Częstotliwość: TX: 438,6750 MHz RX: 431,0750 MHz
QTH: Tomaszów Mazowiecki
Status: działający
QTH lokator: KO01AN
Lokalizacja: 51,548173 N, 20,045956 E

Wysokość n.p.m.: 310 m
Wysokość nad poziomem gruntu: 150 m
Aktywowanie: CTCSS (118.8 Hz)
Moc nadajnika: 10,0W

Dodatkowa galeria znajduje się pod tym linkiem.
Warto wspomnieć, że “wisi” on na jednym z kominów kompleksu z którego nadaje Radio FaMa.
Ciekawostką jest awaryjne zasilanie (wtedy pracuje z mocą 1W) oraz nadawanie CTCSS tylko podczas pracy korespondenta.

 

EDIT 4.10.2013 : Właśnie przeprowadziłem pierwszą łączność przez ten przemiennik z kolegami SQ7OTM i SQ7MRY.
Bardzo sympatyczna łączność, będę częściej tam gościł :)
Z mojej strony raport 42, ja jestem z 35W przy nisko zawieszonej antenie Diamond X-50N słyszany na 5.
A odległość to około 90km.

Marcin SQ5RWS

DUAL DAB 4 – tani obiornik DAB/DAB+

DUAL DAB 4

Odbiornik Dual DAB 4 umożliwia odbiór stacji radiofonicznych nadawanych analogowo – w zakresie 87,5-108 MHz oraz nadawanych w formacie cyfrowym DAB oraz DAB+

Obudowa i głośnik

Opisywany radioodbiornik o wymiarach 200mm x 115mm x 43mm waży 500g. Jego panel czołowy wykonany został ze srebrnego plastiku, imitującego aluminium. Tył radia wykonany został z tworzywa w kolorze czarnym. Plastiki nie są najwyższej jakości, ale za to zostały dobrze spasowane i nie trzeszczą, gdy pokrętło głośności ustawimy na maksimum. Z tyłu do dyspozycji mamy miejsce na szczęść baterii AA (popularne paluszki), które umożliwiają nam słuchania audycji przez ok. 8 godzin. Nad pojemnikiem baterii mamy otwieraną„nóżkę”, dzięki czemu Dual się nie przewróci. Na lewym boku umiejscowione jest gniazdo zasilacza (7,5V) oraz słuchawkowe. Warto wspomnieć, że używając słuchawek możemy cieszyć się odbiorem stereofonicznym, zarówno przekazu analogowego jak i cyfrowego. Na prawym boku umiejscowiono pokrętło regulacji głośności.

Większą część panelu przedniego zajmuje głośnik, przysłonięty metalową kratką w kolorze szarym. Sam głośnik jest szerokopasmowy, niestety, nie zapewnia dźwięku wysokiej jakości, ale jest to zrozumiałe. Jego brzmienie jest – mówiąc w przenośni – „plastikowe”.
Obok umiejscowiono czytelny, dwuwierszowy wyświetlacz DOT-Matrix. Miłośników tunera SONY XDR-F1HD ucieszy zapewne miły akcent – podświetlenie wyświetlacza jest identycznego koloru co w „XDerze”.
Pod wyświetlaczem umieszczono dwa klawisze TUNING służące do strojenia odbiornika, oraz klawisz zatwierdzający ENTER. Pod nimi do dyspozycji mamy 5 przycisków pamięci, pod którymi możemy zaprogramować 10 stacji radiowych dla UKF i tyle samo dla DAB. Jeszcze niżej zlokalizowano guziki: do wyboru trybu FM/DAB, SHIFT, MENU oraz INFO – dzięki niemu możemy wybrać, jakie informacje o odbieranej stacji mają być wyświetlone w drugim wierszu wyświetlacza.

Dual Dab 4

DAB+ – pierwsze wrażenia.

Głównym autem odbiornika jest oczywiście możliwość odbioru audycji nadawanych w systemie DAB oraz DAB+.
Na chwilę pisania artykułu, multipleksy radia cyfrowego nadawane są w Kielcach oraz w Warszawie z dwóch lokalizacji : Pałacu Kultury i Nauki (Emitel) i hotelu Mariott (al. Jerozlimskie).
Multipleksy wyszukujemy ręcznie, bądź automatycznie.
W przypadku szukania ręcznego na wyświetlaczu ukazuje się zarówno częstotliwość jak i nazwa kanału.

Dual Dab 4Znalezione multipleksy oraz stacje zapisywane są w pamięci odbiornika. Poruszamy się po nich za pomocą przycisków TUNE, bądź możemy je przypisać do klawiszów pamięci.
Producent na szczęście pomyślał o ciekawskich użytkownikach i dzięki przyciskowi INFO możemy wyświetlić szereg informacji o słuchanej stacji, między innymi :
1. Nazwa operatora
2. Siła sygnału
3. Odpowiednik PTY w RDSie (jaki rodzaj audycji prezentuje obecnie dana stacja radiowa)
4. Częstotliwość
5. Signal error (współczynnik błędów)
6. Bitrate oraz kodek np. (128 kbps)
7. Godzina
8. Data
9. Odpowiednik RadioTextu
W/w informacje pojawiają się w drugim wierszu wyświetlacza – w pierwszym stale wyświetlana jest nazwa stacji radiowej.

Dual Dab 4Czułość – niestety nie posiadam innego odbiornika DAB+ aby móc do czegokolwiek przyrównać Dual’a. Chodząc pod domu (ok 18km od Hotelu Mariott, gdzie zlokalizowany jest nadajnik) niestety co jakiś czas transmisja jest przerywana.
Tutaj miła uwaga – zastosowano coś w rodzaju fadingu, dzięki czemu nie jest to aż nazbyt uciążliwe.
Dźwięk ścisza się płynnie, choć szybko.
W momencie pisania tego tekstu, odbiornik stoi z dala od okna, na wysokości pierwszego piętra i bez zająknięcia rozbrzmiewa z niego Anna Jantar i Zbigniew Hołdys ..

Część analogowa

Dual oferuje nam ponadto możliwość odbioru stacji radiowych nadawanych analogowo w zakresie 87,5-108 MHz.
Tylko. Nie posiada ani fal średnich, ani długich, ani krótkich. Ale kto poza garstką zapaleńców korzysta obecnie z tych pasm?

Podobnie jak w przypadku odbioru stacji DAB możemy uzyskać dodatkowe informacje: PTY i RadioText. Niestety do szczęścia brakuje jeszcze listy częstotliwości AF oraz kodu PI.

Dual Dab 4W moim odczuciu czułość na UKFie jest przeciętna, ale i tak lepsza niż w wielu innych budżetowych odbiornikach przenośnych.
Niestety producent nie podał nigdzie tego parametru.
Przykładowo : w swojej lokalizacji na 88,2MHz na wysuniętej do połowy antenie Sangeana ATS-909 odbieram RMF FM na 88,2MHz ze Św. Krzyża. Odbiór jest zaszumiony, ale zrozumiały. Nawet flaga RDS sygnalizuje, że dekoder próbuje zdekodować RDS.
Niestety na Dualu na 88,2MHz odbiór owej stacji radiowej jest śladowy. Mimo to, gdy postawię radioodbiornik na parapecie okiennym to bez problemu obieram wszystkie warszawskie stacje radiowe (za wyjątkiem Jutrzenki) w sposób poprawny.
Selektywność niestety także nie powala na kolana – silny nadajnik RMF FM z Łazów słyszę nadal 0,3MHz “dalej”.
Natomiast słabsze stacje Warszawskie milkną po 0,15MHz.
Ale biorąc pod uwagę, że UKF jest na dobrą sprawę w tym radiu dodatkiem to nie jest źle. W warunkach miejskich, w niedalekich odległościach od obiektów nadawczych radio sprawdzi się świetnie.

Podsumowanie

Dual DAB 4 nie jest odbiornikiem wyczynowym jeżeli chodzi o DX w paśmie UKF-FM. Nie jest także sprzętem audiofilskim.
Ale może być pierwszym odbiornikiem DAB+ oraz świetną alternatywą dla popularnego Iriviera – jeżeli oczywiście komuś nie zależy na T-DMB.

—-

Marcin SQ5RWS

Do zadawania pytań bądź konstruktywnej dyskusji zapraszamy na nasze FORUM
Zaznaczam, że do wypowiadania się w wyżej zalinkowanym temacie rejestracja NIE JEST WYMAGANA.

Obrazy kontrolne w analogowej telewizji kolorowej.

Poruszany obecnie temat już jest w zasadzie tematem historycznym, ponieważ region Środkowego Mazowsza przeszedł w dniu 19 marca br. całkowicie pod naziemne nadawanie cyfrowe w systemie DVB-T MPEG4. Jednakże wychodząc naprzeciw sugestią naszych czytelników /Serdecznie za nie Dziękujemy !/, postanowiliśmy kontynuować temat rozpoczęty  już wcześniej w temacie „Testujemy Nasz Telewizor przed erą DVB-T…”, w którym to opisaliśmy m.in. obrazy kontrolne odnoszące się do stosowanego u nas systemu PAL.

Obecnie zajmiemy się opisem obrazów kontrolny pochodzących z systemów NTSC i SECAM.

System NTSC

System NTSC powstał w Stanach Zjednoczonych w oparciu o normę FCC standard telewizyjny M, tzn. 525 linii i 30 obrazów /480i, 30 fps/. Jest to pierwszy system matrycowy, polegający na przetworzeniu sygnałów RGB /czerwony, zielony, niebieski/ z kolorowej kamery telewizyjnej, w jednolity sygnał wizyjny telewizji kolorowej tzw. CVBS.

Sygnał CVBS składa się z dwóch zasadniczych sygnałów. Sygnału luminancji (Y), niosącego informację o jasności emitowanej sceny, impulsy synchronizacji dla odbiornika, teletekstu oraz w przypadku systemu SECAM, sygnałów identyfikacji koloru. Drugi sygnał jest to sygnał chrominancji (C) niosący informację o barwach emitowanej sceny. Sygnał chrominancji tzw. podnośna koloru w przypadku systemów NTSC jak i PAL jest sygnałem podwójnie zmodulowanym, sygnałami różnicowymi powstałymi w matrycy, z przekształcenia sygnałów podstawowych RGB. Są to sygnały czerwony-luminancja /R-Y/ i niebieski-luminancja /B-Y/. Sygnały te zależnie od systemów mają różne proporcje i pasma.

W systemie NTSC wykorzystuje się kwadraturową modulację amplitudy, tzn. pierwszy sygnał różnicowy idzie na modulator zrównoważony AM podnośnej, gdzie obcina się częściowo górną wstęgę /dolna pozostaje w całości/, natomiast drugi idzie na drugi równoległy modulator zrównoważony AM podnośnej przesuniętej w fazie w stosunku do tej pierwszej o kąt  90 stopni, także z częściowo obciętą górną wstęgą /pozostaje w całości dolna wstęga przesunięta w fazie/.

Następnie oba sygnały są sumowane i powstaje sygnał chrominancji (C).

Przedstawiony obraz systemu NTSC, jest pierwszym obrazem kontrolnym telewizji kolorowej. Zawiera ona 7 kolorów o nasyceniu 75%. Poniżej kolorowych pasów znajdują się kolory służące do oceny pracy dekodera odbiornika. Telewizor systemu NTSC, oprócz podstawowych regulacji obrazu, jakimi są: jaskrawość, kontrast i nasycenie barw, zawiera także regulację odcieni barw tzw. TNT. Regulacja odcieni barw jest to nic innego jak ręczna /przez użytkownika- odbiorcę programu tvc/ korekta fazy sygnałów zawartych w sumarycznym sygnale chrominancji. Korekcja ta jest niezbędna do uzyskania właściwej barwy obrazu kolorowego. Do tego właśnie służą pasy w dolnej części ekranu, które także są pomocne w procesie serwisowym odbiornika – zdejmowania oscylogramów. Korektę fazy TNT, wprowadzono dla redukcji zniekształceń fazowych na drodze nadawca-odbiorca, na które to system NTSC jako pierwszy jednolity system tvc był narażony. Co prawda później zastosowano sygnał synchronizacji koloru, odnoszący się głownie właśnie do faz sygnałów różnicowych, niemniej regulację TNT pozostawiono. Częstotliwość podnośnej chrominancji w systemie NTSC M wynosi 3.58 MHz, natomiast w wersji europejskiej w systemie 625 linii 25 obrazów /576i, 25 fps/, używanego głównie w rejestracji magnetowidowej, 4.43 MHz, czyli jak w systemie PAL.

Amerykański NTSC M jak i jego pochodne, przez błędy fazowe, nigdy nie odda wiernie barwy założonej przez reżysera programu kolorowego. I to jest jego główna i zasadnicza wada, pomijając już samą dosyć niską dynamikę sygnału. W żartobliwym tłumaczeniu na nasz język tłumaczony jest jako „nigdy ten sam kolor”, czyli dla przykładu jeden i ten sam film, przy każdej następnej emisji będzie miał zawsze inne odcienie koloru.

System NTSC jest także bardzo „trudny” w rejestracji magnetowidowej. Dopiero technika cyfrowa pozwoliła, na poprawę zdolności jego reprodukcji barw.

Tutaj mała ciekawostka. System PAL bazuje na systemie NTSC, z tym, że w PAL-u zastosowano tzw. przeplatanie faz drugiego sygnału co drugą linię o 180 stopni. Drugi sygnał różnicowy ma zmienianą fazę w stosunku do pierwszego naprzemiennie 90 , 270 , 90 , 270 … itd. Pozwoliło to na całkowite zniesie się błędów fazowych występujących sygnale sumarycznym chrominancji, co spowodowało wierniejsze odtwarzanie odcieni barw i wyeliminowanie w telewizorze systemu PAL regulacji TNT. Dodatkowo PAL otrzymał sygnał synchronizacji faz koloru tzw. burst.

Podobną metodę zastosowali też Japończycy w swoim NTSC J.

System SECAM

System ten opracowano w laboratoriach Thomsona już w 1957 r. dla ówczesnego standardu francuskiego 819 liniowego. SECAM  później został zaadoptowany do standardu 625 linii 25 obrazów /576i, 25 fps/. System bazuje na podobnym matrycowaniu sygnału RGB co NTSC i PAL.

SECAM przechodził wiele modyfikacji, jedna tylko zasada była niezmienna. Modulacja sygnałów różnicowych FM.

Dzisiaj zajmiemy się głównie systemem używanym kiedyś u NAS a konkretnie SECAM IIIB opt. /optymalizowany/. Jak był optymalizowany chyba wszyscy wiemy, niektórzy z Nas mają zapewne w archiwach domowych kasety VHS z tym systemem.

SECAM IIIB bazował na dwóch podnośnych chrominancji i sygnale identyfikacji koloru położonym pomiędzy impulsami wygaszania pionowego. Podnośne chrominancji, które to z kolei niosły informacje o barwie miały następujące częstotliwości 4.406 MHz /R-Y/ i 4.425 MHz  /B-Y/. Obie podnośne, modulowane były w FM-ie, a ponieważ widma ich sygnałów zachodzą na siebie, nie mogą więc być przesyłane w czasie trwania danej linii obrazu wspólnie jak to ma miejsce w  NTSC czy też PAL-u.

Zastosowano przeplatanie podnośnych chrominancji. Jeden sygnał /R-Y/ przesyłany jest w czasie trwania jednej linii, a drugi /B-Y/ w czasie trwania następnej.. itd.

Ale, każdy z sygnałów niesie informację o barwie swojej i bieżącej linii /w której jest emitowany i następnej, w której to już nie jest emitowany/. I tak samo jest z następnym sygnałem. Do celu wyodrębnienia właściwej informacji z obu sygnałów chrominancji odnośnie danej linii służy sygnał identyfikacji koloru wymieniony wyżej. Z tej, że zasady wywodzi się nazwa systemu SECAM,  co w dosłownym tłumaczeniu polskim tłumaczy się jako „kolejny z pamięcią”. System w założeniu miał być pozbawiony całkowicie wad NTSC czy też PAL-u. Niestety tak się nie stało. To co jest zaletą modulacji FM /częstotliwości/  w systemie SECAM stało się wadą. Dochodziły do tego skomplikowane dekodery, które ze względu na swoja złożoność jak i ówczesną technologię nie potrafiły utrzymać właściwych parametrów w czasie, co wiązało się z jakością otrzymywanego obrazu na ekranie telewizora.

Dopiero zastosowanie koderów i dekoderów cyfrowych pozwoliło w miarę wiernie odtworzyć nasycenie jak i czystość barw a szczególnie balans bieli i czerni.

Prezentowany obraz kontrolny pochodzący z telewizji radzieckiej OSTANKINO, został opracowany na podstawie obrazu PM5544 Philipsa /PAL/ dla systemu SECAM IV NIR.

Jednakże SECAM NIR nie został nigdy wdrożony do eksploatacji, więc obraz zaadaptowano do systemu obecnego SECAM IIIB opt.

Oprócz karty i koła centrującego, obraz zawiera dodatkowe cztery satelitarne koła centrujące wraz z wpisanymi w nie prążkami rozdzielczości odpowiednio 3 i 4 MHz.

Koła satelitarne służą do sprawdzania jakości geometrii obrazu /odchylania i zbieżności/ oraz skuteczności ogniskowania plamki na  skraju ekranu.

Przejdźmy teraz do pasów – od góry. Pierwszy ciąg pasów kolorowych to osiem kolorów o nasyceniu 50 % przy 25 % sygnale luminancji. Niżej  mamy stopniowanie sygnału luminancji od 0 do 100% w rastrze 10%. Ostatni prostokąt 0% luminancji. Oba te pola wykorzystujemy podobnie jak w przypadku odbiorników PAL do oceny równowagi czystości bieli i czerni /chociaż w przypadku SECAM-u, raczej będzie to ocena na wyrost/.

Przechodzimy teraz do pola z prążkami kolorowymi. W zasadzie bez wektroskopu nie zrobimy tutaj nic. Pasy te służą do właściwej oceny modulacji FM podnośnych chrominancji.

Chodzi tu przede wszystkim o preemfazę w.cz. i m.cz., którymi to poddaje się sygnały przy modulacji FM, dla wyrównania właściwych proporcji S/N w sygnale wyjściowym po demodulacji. Nam pozostaje tylko ocena wizualna. Po przejściu przez środek ekranu /po lewej mamy prążek do oceny sygnałów echowych /odbić – multipatch’u/, Dochodzimy do płynnego przejścia koloru zielonego w fioletowy. Jest to przejście dla SECAM-u, krytyczne.

Tylko właściwe zestrojenie zer dyskryminatorów podnośnych zapewni identyczne przejście jak na prezentowanym przez nas obrazie. Każde inne odwzorowanie tego przejścia kwalifikuje dekoder SECAM telewizora do regulacji /strojenia/.

Następnie mamy standardowe prążki rozdzielczości, odpowiednio 2,3,4 i 5 MHz  do oceny ogniskowania plamki oraz układów wysterowania kineskopu. Poniżej osiem pasów kolorowych o nasyceniu 75%. W przypadku j.w. opisanym dotyczącym zestrojenia dekodera, przy niewłaściwych w/w ustawieniach, poszczególne pasy kolorowe nie będą znajdować się na swoich właściwych miejscach. Ostatni rząd pasy biało-kolorowe, ocena liniowości dynamicznej toru p.cz. i detektora wizji odbiornika.

A teraz mała ciekawostka.

Jest to obraz systemu SECAM III B Telewizji Polskiej.

Był emitowany testowo, na krótko przed przejściem na system PAL.

Jest on w zasadzie podobny do obrazu radzieckiego, z tym że widać wyraźnie, że przy jego tworzeniu położono bardziej nacisk na strefę serwisową niż dla oceny wizualnej. Niektóre pola są bardziej rozbudowane i zamienione w stosunku do obrazu OSTANKINO. Zrezygnowano także z kół centrujących – głównego i satelitarnych.

Na tym kończymy nasz artykuł.

Zapraszam serdecznie Państwa na nasze forum http://dxradio.pl/forum/viewtopic.php?f=12&t=45 , do wzajemnej dyskusji odnoszący się do tematu zaprezentowanego artykułu.

 

>Sławek<

slawek(at)dxradio.pl

Serdecznie zapraszamy  na nasze nowe forum

DXRADIO.PL  – Forum Miłośników Radia

Cookies

Strona www.dxradio.pl używa plików Cookies.
Zgodnie z ustawieniami swojej przeglądarki wyrażasz bądź nie wyrażasz zgody na używanie ich podczas korzystania ze strony DXRADIO.PL

RTCN Raszyn / Łazy a OIRT

Raszyn w 1990 roku - Autor : Sławek-dxradio.plDawno dawno temu…  A więc do 3 stycznia 2000 roku z masztu w Łazach prowadzona była emisja w paśmie OIRT.
Nadawano wówczas programy Polskiego Radia : Program  II, III,  oraz Radio Dla Ciebie (od 1990 roku, w miejsce Programu IV).
W/w rozgłośnie parokrotnie zamieniły się miejscami.

W 1979 roku sytuacja wyglądała następująco

71,45 MHz- Program II
67,94 MHz- Program III
69,20 MHz- Program IV

Program I wtedy dostępny był tylko na falach długich (do 1991 roku, oraz z małymi wyjątkami wcześniej) na częstotliwości 227kHz a emisja prowadzona była z najwyższej konstrukcji -będącą jednocześnie anteną półfalową – kiedykolwiek zbudowanego przez człowieka czyli masztu Warszawskiej Radiostacji Centralnej RCN Konstantynów. Osobom zainteresowanym RCN polecam stronę i forum : http://www.rcnkonstantynow.pl/

Wracając do kwestii ulokowania częstotliwości -  w 1999 roku wyglądało to tak:

71,45 MHz- Program III
67,94 MHz- Radio Dla Ciebie
69,20 MHz- Program I

Według danych posiadanych przeze mnie, i potwierdzonych pisemnie emisja w 1979 roku odbywała się w polaryzacji poziomej z mocą 100kW, ERP, w polaryzacji poziomej. Emisja w 1999 roku prawdopodobnie nadal była prowadzona z mocą 100kW, gdyż nie odnotowano znaczących zmian sygnału. Jeżeli było inaczej, bardzo proszę o informację.

Częstotliwość, moc, polaryzacja… To nadal trochę za mało, aby wyrysować mapkę zasięgu. Potrzebujemy jeszcze wysokości zawieszenia anteny.
Tutaj wchodzimy w sferę dywagacji i domysłów…
Patrząc na zdjęcia masztu z czasów gdy nadawano z niego w zakresie UKF-OIRT widać, że anteny nadawcze wisiały pod ostatnimi odciągami.
Znając przybliżoną wysokość zamocowania odciągów, możemy przypuszczać, że system antenowy zainstalowano na wysokości +/- 280m.
Na tej podstawie postanowiłem wykonać mapkę zasięgu dla 69,20MHz. Dlaczego?
W sytuacji, gdy z jednego systemu antenowego prowadzone są emisje z taką samą mocą i na zbliżonej częstotliwości, mapki będą prawie identyczne.
Jedyny nieznaczny wpływ na różnice zasięgu będą wtedy miały:
-charakterystyka propagowania wyżej i niższej częstotliwości. Należy przyjąć, że wyższe częstotliwości są bardziej wrażliwe na ewentualne przeszkody.
-aktualne warunki propagacyjne – na 67,94MHz warunki mogą być podwyższone, na 71,45MHz już nie. Choć rzadko się zdarza w tym paśmie, żeby tropo było “krytyczne” – “Dziś propaguję sobie tylko do 68MHz a na 68,1MHz  już nie, bo mi się nie chce” :) .
-zestrojenie systemu antenowego. Nie wiadomo, na której częstotliwości jaki dokładnie był SWR ( współczynnik fali stojącej ).  Chyba, że system antenowy był taki szerokopasmowy, że SWR dla każdej frekwencji był identyczny. Niestety nie posiadam informacji na temat anten wiszących na Raszyńskim maszcie – jeżeli ktoś wie, co tam było bardzo proszę o informację.
Na ogół mapki robiłem dla anten odbiorczych znajdujących sie ok 1,5m nad ziemią – z myślą o samochodach.
W tym wypadku wyrysowana została z założeniem, że antena odbiorcza o zysku 0dB powieszona jest na wysokości 10m.n.p.t.  – na dachu typowego wiejskiego, jednopiętrowego domku.

 

 

 

Skierniewice Bartniki – Maszt

W związku z kilkoma prośbami które otrzymałem, postanowiłem sporządzić krótki wpis o Maszcie Radiowym znajdującym się w Bartnikach.

Co ciekawe – statystyki pokazują, że ostatnio coraz częściej trafiacie na DXRadio w poszukiwaniu informacji o tym obiekcie.
Nie wiem dlaczego ostatnio Bartniki zaczęły się cieszyć taką popularnością – może ma to związek z cyfryzacją?

Licząca sobie 135 metrów konstrukcja stoi na granicy województwa mazowieckiego i łódzkiego – we wsi Bartniki , gmina Puszcza Mariańska, powiat żyrardowski. Dzięki swojej lokalizacji zapewnia mieszkańcom Skierniewic, Żyrardowa i okolic odbiór Radia Niepokalanów, Radia Maryja oraz dwóch stacji telewizyjnych : Polsat i Puls.

95,4 MHz
Radio Maryja
Moc: 5kW
Polaryzacja: Pionowa ( V )
Charakterystyka promieniowania systemu antenowego : dookólna
Nadajnik: RVR TX5KPSS/V1
System antenowy: RVR ADB4104 w konfiguracji (3×3) na wysokości 120 m.n.p.t.
Hipotetyczna mapa zasięgu:

 

 

 

 

 

 

 

 

 

102,7 MHz

Radio Niepokalanów
Moc: 1kW
Polaryzacja: Pozioma ( H )
Charakterystyka promieniowania systemu antenowego : dookólna
Nadajnik: Tesla FM5F
System antenowy: Tesla ADB4130 w konfiguracji (6×2) na wysokości 115.m.n.p.t.
Hipotetyczna mapa zasiegu:

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Co się tyczy telewizji :

k.37 (599,25MHz)
POLSAT
Moc: 1kW
Polaryzacja: H
Emisja: dookólna
Nadajnik: TX1000
System antenowy: Anteny EAP402 w konfiguracji (4×4) na wysokości 108 m.n.p.t.

k.52 (719,25MHz)
PULS
Moc: 2kW
Polaryzacja: H
Emisja: dookólna
Nadajnik: TX1000
System antenowy: Anteny EAP402 w konfiguracji (4×4) na wysokości 108 m.n.p.t.

 

Skierniewice Bartniki jako obiekt pod emisję DVB-T

Jak zapewne wszyscy wiemy, jesteśmy w trakcie przechodzenia z emisji analogowej na cyfrową – mowa o telewizji.
Z informacji przekazywanych przez czytelników, wynika, że Skierniewice i okolice “ciągną”  MUX-1 , MUX-2 i MUX-3 z RTCN Raszyn.
Wszak są to emisje dużej mocy prowadzone z wysokiego obiektu – przypominam, że anteny nadawcze wykorzystywane do emisji DVB-T z Raszyna (w zasadzie Łazów) wiszą na wysokości 319 (MUX 1 oraz MUX 2) i 330 metrów (MUX 3).
Tymczasem o ile MUX-1 i MUX-2 z Łodzi nadają z dość przyzwoitego obiektu – komina EC-4 Łódź o tyle  MUX-3 emitowany jest z wysokości zaledwie 78m i z niedużą mocą – 0,4kW czyli 400W.
Emisja ma być docelowo przeniesiona do Zygier – ale to aż prawie 90km od Skierniewic. Pomijam fakt, że u mieszkańców Łodzi znowu pojawi się problem  posiadania dwóch anten telewizyjnych..
A zatem – może uruchomienie emisji małej mocy DVB-T z Bartnik po ASO  (Analog Switch Over) nie jest głupim pomysłem?
Po pierwsze “doświetlenie” miejscowości na północ od Łodzi, a po drugie…
Proszę zobaczyć, że Skierniewice pod tym względem (DVB-T) są bardzo nieciekawie położone. Ok 50km do Raszyna i tyle samo do EC-4.
W tym wypadku musimy już zastosować anteny wieloelementowe – a jeżeli wieloelementowe to i potrzebny jest solidny maszt..
W podobnej sytuacji zapewne jest Łowicz i inne położone w okolicy miejscowości.
Oficjalna strona obiektu : http://www.rstv.com.pl/bartniki.html